en de finale voor nu…. wordt vervolgd

12 mei tot

 

Vandaag gaan we onze visa verlengen, na een onrustige nacht in het parkje, kunnen we de camper in een straatje parkeren bij de passport en visa department ( N 32*37.804’E 51*37.962′) in Isfahan.

We zijn op tijd, want ze sluiten om 12 uur, weer een heel circus.

Eerst melden, telefoons inleveren, fouilleren .. Ik apart door een vrouw, krijg een extra chador om gehangen.

Dan het gebouw in, worden weer terug gestuurd ,loket zit buiten. Formulieren in tweevoud , betalen een paar euro daarvoor. Dan naar binnen handtekening halen, weer naar eerste loket, controle.. Blijkt dat de pasfoto’s van mij niet goed zijn, moet met hoofddoek ( Bé probeert nog pissig dat er een normale pasfoto op het visum zit, helpt niet) ….en de rekening krijgen we erbij die we moeten voldoen bij de milli bank ( p.p. 345000) buiten in de stad,Gelukkig helpt ons buiten iemand die Duits spreekt en ons de fotograaf wijst. Foto’s gemaakt kunnen we later ophalen, de bank is een paar straten verder ( melli bank N32*37.421’E 51*38.096′ ) Met ons laatste geld kunnen we net de rekening voldoen ( wisselen dus niet)….weer terug, foto’s halen, melden , chador weer om. Het hele pakket met formulieren inleveren. …..wachten…weer naar loketje 19 ,loket 14,loket 19…..een uur wachten….loket 14 en klaar.pfff. ..Bureaucratisch en niet vriendelijk, maar we zijn inmiddels verwend door alle aandacht en lieve mensen en kopjes thee overal. Even weer met beide benen op de grond.

We hebben de stad gehad en gaan de bergen weer in, ( komen zondag weer terug in Isfahan).

DSC_1441

Heerlijk rust tot de volgende morgen, een picknick van een volledige school wordt op onze slaapplaats gehouden, heeeeeel veeeeeel mensen op de vroege morgen.

Onder de berg halen we heerlijk vers water uit een bron.

Erg wam, dagje rust, wasdag ,doorsmeren en dan komen we er achter dat er weer keerring lek is.

Olie in het wiel..maken de boel schoon en gaan beraden wat we er mee moeten.

Hebben in Esfahan een afspraak met Hans en Anja en rijden naar de 24 uurs parkeerplaats in het centrum. ( N32*38.772′ E 51*39.966′) erg warm en heel veel lawaai maar kunnen hier even geld wisselen en de telefoon kaart weer laden.

DSC_1467
24 uur parking
DSC_1470
de Iveco camper van Hans en Anja, ze hebben ook een leuke blog :

http://www.fiddlesticks.nl    hier kun je alle reisverhalen lezen van Hans en Anja..EEN AANRADER

 

We trekken een poosje met Hans en Anja op , we rijden bijna de zelfde route, alleen gaan zij later door naar China en Laos enz.

Eerst gaat het wiel op de krik, nieuw vet erin, lijkt verder niets stuk….dan komt Hans met het helder idee dat de ontluchting wel eens verstopt kan zijn…. Kleine oorzaak, groot gevolg alles opgelost ( dank je wel Hans).

DSC_1473

Rijden daarna samen naar Shiraz ( Persepolis), prachtige berg routes en geweldige overnachtingsplaatsen.

DSC_1486DSC_1487

De temperatuur loopt flink op ruim 30/35 graden even wennen.

DSC_1676
selfie

 

Persepolis valt ons tegen, maar dit is een van de plaatsen die je gezien moet hebben… wel weer hele leuke ontmoetingen met Iraniërs die op de parkeerplaats aan het picknicken en kamperen zijn.

DSC_1553DSC_1570DSC_1537DSC_1526

28 mei moeten we de grens over naar Turkmenistan en rijden daarom rustig aan richting Mashhad.

Deels weer woestijn met onwijs veel verschillende kleuren geel en bruin ,kuddes kamelen… ook veel dode ( aangereden door vrachtauto’s etc), blijven gewoon liggen , stinkt vreselijk.

DSC_1585DSC_1618DSC_1763DSC_1826

Onderweg zien we mooie leemdorpen , koepeltjes en lage bouw schijnt het, maar een groot gedeelte zit onder de grond in verband met de hele hoge temperaturen.

Gaan via Chak Chak ,een Zoroaster vuurtempel , drie belangrijke elementen vuur,water en aarde.

DSC_1666DSC_1657DSC_1664

Via een steile bergweg, inmiddels geasfalteerd 20.000 rial p.p. entree.

Een groep studenten maakt muziek , een heel fijn sfeertje , als we eenmaal na een flinke klim in de tempel zijn , schoenen uit , badslippers aan en we mogen gewoon foto’s maken.

DSC_1679

Daarna overnachten we in een rivierbedding onder een moerbeiboom, wat wenst een mens nog meer . N 32*20.356′ E 54*22.962′

De thermometer stijgt boven de 40 gr., woestijn, zand verstuivingen en kleine wervelwinden.

Rijden onze eerste band lek op een stuk aluminium, natuurlijk net op het heetst van de dag. Kost een uurtje, jammer genoeg is het gat te groot voor een prop. Dicht bij Mashhad laten we de band later repareren voor 400000 rial = nog geen 15,- euro vakwerk!

DSC_1818

…en dan ineens is er een oase Garmeh met leemhuizen, een bron waar kleine visjes in zwemmen en palmbomen…. Als een sprookje N 33*31.829 E 55*02.186 !!

DSC_1709DSC_1717DSC_1734DSC_1733

En we kunnen vandaag voor de goedkoopste prijs ooit de tank weer vol gooien 250 liter voor 750000 rial = 22 euro

En als of het niet op kan, de volgende dag rijden we via de zoutpannen en kanalen van Khom naar een waterval.

DSC_1754 (2)

22 km. piste je denk dat hier helemaal niets kan zijn …we rijden door een kloof en zien we in een keer een verlaten niet afgebouwde watercentrale. Nachts zijn we hier helemaal alleen, geen lawaai, alleen maar sterren!! De volgende dag lopen we via trappen en bruggetjes naar de waterval , mooi , een paradijsje.(ingang piste naar waterval. N33*26.344′ E 56*58.622′ , waterval N 33*26.977′                     E 57*13.115′)

DSC_1780DSC_1798DSC_1810

Blijven hier 2 nachten en waar we al bang voor waren, Akita krijgt 2 nachten achtereen weer een epileptische aanval in totaal 4 in 6 week.

Gelukkig kunnen we met de satelliet telefoon overleggen met de dierenarts in Nederland, krijgen de naam en de dosering . Maaike onze dochter , zoekt de menselijke variant met de zelfde werkzame stof op.

Gaan de volgende dag op zoek naar een apotheek, ( Anja kon met maps.me de goede coördinaten opzoeken). Smalle straatjes ,lastig te vinden gelukkig spreekt Bé net de goede persoon aan. Hij weet de apotheek, een vriend van hem en vertaalde voor ons de vragen in het Farsi , krijgen voor een halfjaar tabletten ,samen alles voor nog geen 10 euro.

Weer hoop dat alles oké gaat met Akita en we onze reis kunnen vervolgen.

Ze reageert er alleen heel sterk op, als een zombie is ze na een tablet, zakt door de poten en komt de trap niet meer op.

We blijven 2 dagen in Mashhad ( Ghardar park N 36*14.623′ E 59*37.010′ mooi ruim park, winkeltje water,w.c.)

En daar besluiten we niet verder te gaan , niet naar Turkmenistan.. Het risico vinden we te groot, een zieke hond krijgen we alle grenzen niet over, het nog hetere weer ..het kan warmer worden dan 50 gr. en de slechte wegen.

Een teleurstelling dat wel, maar voor ons gevoel is dit de enig juiste beslissing.

Ook voor Bé, die andere jaren best wel heimwee heeft….

Op een later tijdstip, volgend jaar of daarop volgend gaan we de reis zeker afmaken.

Heel jammer, Hans en Anja gaan alleen verder, we zullen ze missen…

Gelukkig is het visum van Iran nog 14 dagen geldig en kunnen we rustig aan, Iran uit rijden.

Via kleine bergweggetjes rijden we langzaam naar de kust, Het duurt even voor we er weer plezier in krijgen, maar Iran is een schitterend land en dit haalt niemand ons weer af.

De kust zelf vinden we veel te druk, daar rijden we snel voorbij.

Voorbij Teheran en Rascht gaan we gauw de bergen weer in, rijden bij een stuwmeer langs en volgen de rivier.

DSCF2354DSC_1970

DSC_1968
Bijeneters!!

DSC_1890DSC_1880DSC_1977DSC_1983

DSC_1980
en onderweg veel fietsers, altijd even een praatje

DSC_1898

 

Prachtige piste en slaperige dorpjes, zo krijgen we het reisplezier weer terug.

2 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Mienie /jan schreef:

    Hallo samen wat een prachtige verhalen en wat een belevenissen mooi om te lezen zo zijn we er toch een beetje bij .
    Hoop dat het toch iets beter gaat met akita . Nog veel plezier verder op jullie terug reis dit was een moeilijke keuze voor julllie respect daarvoor .Goede reis verder en voorzichtig zijn liefs jan en mienie

    Like

  2. kellen2014 schreef:

    jullie weten het zelf en elk is het er mee eens dat het jammer is ! je voelt je zoiets als gezakt voor het examen ,maar na een paar dagen steek je de kop weer omhoog , je hebt een heel stuk van de reis wel gedaan en ik zou niet al te vlug naar huis rijden ,geniet elke dag , het is nog lang geen Oktober /zo lang was toch de bedoeling? jammer dat was een mooie ervaring geweest die Iglo in Mongolie .. achteraf kan je zeggen : we hadden een logeeradres voor Akita moeten zoeken maar dat is gezwam natuurlijk .
    goede reis terug en doe rustig aan.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s