Iran

Iran is een ander verhaal, netjes en zakelijk, gelukkig spreken ze Engels bij de grens.
Wordt bijna gelijk al aangesproken dat ik een hoofddoekje moet dragen, was ik mee bezig op te doen.
Even lastig om het goede parcour te vinden.
Akita moet eruit, moet mee met mij, om haar paspoort te laten controleren bij de customs.
De auto wordt geïnspecteerd, ze bekijken de tablets voor de navigatie etc. voor in de cabine.
Dan de unit, of we alcohol hebben, nee echt niet…alles opgedronken in Armenië!
Deurtjes open etc. , het boekje over Iran zijn ze zeer te spreken over.
…dan samen de customs in voor de paspoorten en de carnet de passage voor de auto,( voor de tijdelijk invoer van de auto, hebben we thuis bij de ADAC geregeld).
Dan nog twee loketjes en dan de finale, duurt wel erg lang, Bé zit in de auto te wachten….moest even de weg vrijmaken voor de doorgang…andere auto’s rijden allemaal door…Bé stap de auto uit..best wel streng of het niet allemaal wat sneller kan…we hebben een hond in de auto, erg warm…en dan gaat het toch in een keer snel . Klaar!
De volgende stap is het politie bureau in Tabriz , voor andere kentekenplaten en de verzekering van de auto.

DSC_0979
Weten een overnachtingplaats bij de watervallen van Asiab ( N38*51.522 O45*51.405)


Onderweg wisselen we de dollars voor Rials , krijgen best wel een goede prijs 1 dollar =34500 Rial, een flink pak aan halve miljoenen.
Heerlijk staan we 2 dagen bij de watervallen, even bijkomen… Komen met hele schoolklassen op de foto, honderd en een selfie.
Dan op naar Tabriz, hadden adres opgezocht op maps.me , Als we daar zijn, begrijpen ze er niets van…verkeerde politiebureau…moeten die in de stad hebben. .ze leggen het heel vriendelijk uit ,krijgen nog een telefoonnummer mee.
Maar missen toch de afslag, met een taxi voor ons aan komen we bij de het politiebureau aan. N38*01.745 O 46*19.360
Willen gelijk naar het keuringsstation, loopt een meneer met ons mee, voor alle loketjes …. Een drukte van belang hij wijst ons de weg.
Moeten toch eerst van alles regelen bij de politie en worden daar heen geloosd.
Exit aardige meneer en krijgen een jongen mee die hier stage loopt tijdens z’n militaire dienst.
Hij loopt de vouwen uit z’n broek, worden uitgenodigd bij de hoogste chef, krijgen thee en koekjes, heel erg hartelijk en nieuwsgierig wat we van Iran vinden.
20 loketjes later en nog een keer thee met koekjes, hebben we de keuringstempels en de nieuwe kenteken platen. Hadden we nog mazzel dat we konden betalen in het keuringcentrum.( 750.000 rial =22 euro) Scheelt een halve dag anders hadden we de binnenstad nog in gemoeten.

DSC_0986
ons Iraanse kentekenplaat

 

DSC_0988
veel belangstelling en “selfies”

 

 

Aan de rand van Tabriz ligt het El Goli public park N38*01.535 O 46*22.089DSC_0985
Een handige maar drukke plaats om te overnachten, de volgende dag moeten we de verzekering regelen in Tabriz , iran insurance. ( iran Beele, had ook gekund)
Er zou eerst een aardige Iraanse meneer meegaan, maar die wordt overbluft door een soort van gids, die zich voor doet als alleskunner.
Bijzonder dwingend, laten het maar gebeuren, we moeten toch naar de stad.
Krijgen al gauw spijt, een hele vervelende manier van praten en als we bij het verzekeringskantoor zijn …. Bemoeit hij zich heel vervelend met dingen die hem niet aangaan, de vertaling van wat de bedoeling is, gaat aan hem voorbij.
Moeten hem een paar maal tot de orde roepen.. Nabetaling van 100 dollar, is de verzekering geregeld, ( grote auto/truck voor 2 maanden).
We vragen uit fatsoen , wat de taxirit .. En verdere diensten moeten kosten…
50 dollar!! In geen 50 jaar! We worden behoorlijk boos en laten hem staan.
Hij zoekt het maar uit. Kopen in de vele winkeltjes nog een printer kabel en een onbeperkt simkaartje voor internet. ( koste veel tijd, eerder kon je zonder paspoort en huisadres zo een kaartje kopen, nu moet je een postcode opgeven in Iran, ze hebben het na veel heen en weer bellen opgelost door het winkeladres door te geven) 300000 rial.
Gaan met de taxi terug naar de camper, spreken 100000 af met de chauffeur, maar als we er zijn wil hij niets hebben….we like you, zegt hij… zo lief!
Middags en s’avonds is het een drukte van belang op het park, rondom ons zit heel Tabriz te picknicken en ze hebben een soort tent gebouwd, waar allerlei goede doelen een standje hebben.
Zijn weer tig keer op de foto gekomen, Akita ook en honderden vragen beantwoord over hoe en wat we hier doen, leuk maar ook ontzettend vermoeiend.

DSC_0980
Prachtige vrachtauto’s onderweg

5 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Johan Millenaar schreef:

    En al bastani gehad ( met de klemtoon op de i) ? = ijs groet STEEKJELOS

    Like

  2. willem schreef:

    Mooi reisverslag,zo te lezen allemaal nog erg ontspannen. Maar jullie geduld moet wel eindeloos zijn. Een groot avontuur, veel plezier verder in Iran.
    Groet,Willem en ineke

    Like

  3. kellen2014 schreef:

    Lukt het allemaal nog? krijg je nog geen heimwee van je familie zover van huis ? jullie zwerven al jaren dat scheelt !
    het lijkt me niks om me overal te laten bevoelen of je ook iets verdachts onder of op je vel hebt , vooral Be lijkt me wel iemand om een
    pats te geven als het hem niet aanstaat , hou je handen onder controle ze worden zomaar afgehakt en dan zit je beiden in de puree!

    veel geduld in de zoveel landen reis , dan is onze EEG toch gemakkelijker kan je zo de grenzen over al komen ze daar ook wat op terug !
    maar Europa is toch maar een klein gebied vergeleken met de rest van de wereld , dat ondervinden jullie vast wel op deze reis .

    komen jullie ook tijd te kort voor al die kilometers die nog komen ? ga je overwinteren in Mongolie ? het is te doen , je gaat een goede sneeuwhut bouwen materiaal hiervoor komt gratis uit de lucht vallen , wat eten inslaan gewoon in de sneeuw stoppen ! een vracht wodka om wat warm te blijven , wel gezond blijven natuurlijk ! alle organen wat stopzetten dan verteerd er niet zoveel .

    schei maar uit te zwammen . ik moet er niet aan denken ! wij hebben juist een dag feestgevierd we waren 27-04 60 jaar getrouwd
    onze kinderen hebben alles geregeld we wiste echt van niets , we kregen de opdracht ; smorgens om 9 uur klaarstaan , alleen de pinpas meenemen , we werden ontvoerd met een busje , eerst naar gasselternijveenschemond waar ik geboren ben , toen waar we Stadskannaal e gewoond hebben ,eten met de familie uit die buurt eten in /de rode loper/ en zo ging dat de hele dag door , onze levensloop volgen.

    om 5 uur vertrok iedereen en bleven we met kinderen kl.kids en achterkleinkinderen achter , een prachtdag!!
    het weekend dat nu komt gaan we met de zelfde groep [kinderen] een weekend camperen in Eekst., we hebben al 10 dagen zomer
    we hopen dat dat nog even doorgaat !
    maak geen trammelant en geen ongelukken , goede reis verder en geniet er van , ans en klaas ellen.

    Like

  4. joostenmarijke schreef:

    Dag Margriet, ook leuk om jullie verhalen te lezen. Wat een gedoe met die kentekenplaten. Wij hebben gewoon met onze Nederlandse platen in Iran een maand rondgereden. Niets aan de hand. Lezen we wel vaker. We gaan julie volgen in 2017. Groet!

    Like

  5. hey Marijke, zouden we nu ook niet weer doen. Geen idee waarom ons dat verteld werd aan de grens. Misschien had dat te maken met de verzekering…staat nu gelukkig weer op de groene kaart. Het zijn van die leermomenten en zeker een belevenis haha

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s